Το λάθoς

Το λάθoς

Έχει τύχει κάποιες φορές να ανεβάσω μία φωτογραφία μόδας στο FB με ένα ρούχο που το θεωρώ θεϊκό και να μου γράψουν αρνητικά σχόλια. Να σκέφτομαι μέσα μου: "είναι δυνατόν να μην αρέσει αυτό;" και όμως είναι! Το γεγονός αυτό αποτελεί μία διαπίστωση, πως δηλαδή αυτό που θεωρώ εγώ υπέροχο, στα μάτια κάποιου άλλου να φαντάζει εξωφρενικό. Στο συγκεκριμένο σημείο έγκειται η υποκειμενικότητα της μόδας, η οποία έχει σχέση με τα βιώματα, τον τρόπο ζωής, τις προσλαμβάνουσες εικόνες, το επάγγελμα, τις προτιμήσεις του άλλου σε θέματα Τέχνης και όχι μόνο, έχει σχέση με την ατομικότητα του καθενός.

 
 

Παράλληλα, επειδή συχνά συλλαμβάνω τον εαυτό μου να κρίνει κάτι που δεν μου αρέσει, σκέφτομαι πως τελικά αυτό που αποκαλούμε διαφορετικότητα και σεβασμός προς αυτήν, δεν είναι πάντα εφικτό. Και εγώ θα σχολιαστώ για κάτι που φορώ και εγώ θα σχολιάσω, συνήθως μέσα μου, όμως, τελικά πως μπορούμε να κρίνουμε τον άλλον, αν δεν τον γνωρίζουμε;

 
 

Από την άλλη υπάρχουν αντικειμενικά λάθη στην ενδυμασία μας; Αντικειμενικό λάθος είναι ένα υπερφορτωμένο μακιγιάζ το πρωί, είναι κάποιες γυναίκες να μην αντιλαμβάνονται πως μεγάλωσαν και να μπεμπεκίζουν, όπως λέμε. Λάθος είναι να μην φοράμε ρούχα κατάλληλα για την περίσταση ή ακατάλληλα για το σώμα μας, καθώς δεν μας κολακεύουν. Λάθος είναι η έλλειψη μέτρου, το υπερφορτωμένο ή το απόλυτα απλουστευμένο ντύσιμο, το πολύ άρωμα ή τα νύχια που έχουν ξεβάψει και έχει μείνει το μισό μανό πάνω τους, γεγονός που μου φαίνεται δικαιολογημένο μόνο στο δεκαπεντάχρονα.

 
 

Όμως όλα αυτά είναι τα λάθη που βλέπω εγώ, με τη δική μου οπτική. Έτσι λοιπόν θα πω πως για να αποφεύγω γενικώς τα λάθη ακολουθώ μία αρχή: Κοιτάζομαι στον καθρέπτη και βλέπω ότι είμαι έτοιμη να φύγω, αν δεν χρειάζεται να προσθέσω ή να αφαιρέσω τελικά κάτι από την εμφάνισή μου. Και πάλι… ίσως να έχω κάνει και κανένα λάθος! Ποιός ξέρει;

.

Πως σας φαίνεται; Γράψτε τα σχόλιά σας...